Indomitable Spirit

Jarenlang heb ik gevochten tegen de onzichtbare effecten van trauma.

Ik had er geen idee van wat trauma werkelijk was. Trauma leek mij alleen te passen bij slachtoffers van oorlog.

Ik kon het niet plaatsen en niet begrijpen. Ik vond mezelf een aansteller, een aandachtstrekker en vond ik dat ik mezelf 'er' maar overheen moest zetten. Mijn leven mocht niet bepaald worden door wat er in mijn jeugd was gebeurt. Ik schaamde mij onder andere doordat ik mijn leven niet op orde kon krijgen en ik had altijd het gevoel dat ik tekort schoot in alles, als dochter, als moeder, als vriendin, als collega, als werknemer, als mens.

Ik was altijd moe en er sluimerde altijd wel depressieve en zwaarmoedige gevoelens op de achtergrond, waarom? Waarom kan ik niet gewoon blij zijn met wat ik heb. Waarom was ik zo ondankbaar?

 

In deze blog deel ik mijn verhaal om je een inkijk te geven in mijn leven en op de effecten van trauma met de intentie en hoop dat jijzelf of als ouder, vriend of vriendin, broer of zus, werkgever of collega je meer bewust wordt van de wereld waar je kind, je broer of zus, vriend of vriendin, werknemer of collega dagelijks in leeft.

Hoe trauma onzichtbaar je leven en keuzes bepalen en de touwtjes in handen heeft.

Ook hoop ik Inzichten te bieden in hoe wij als samenleving een slachtoffer onbedoeld en onbewust in de rol van slachtoffer houden, ook deel ik wat mij wel heeft geholpen en wat juist averechts werkte en waarom.

  

Deze blog is enkel en alleen gebaseerd op mijn persoonlijke ervaringen en inzichten. Het zijn mijn interpretaties na het lezen van boeken en het volgen van verschillende therapieën en het volgen van verschillende opleidingen en cursussen om zelf therapeut te worden en kan daarmee enkel en alleen gelezen worden als mijn waarheid. Alles wat ik hier publiceer mag door de lezer op die manier geïnterpreteerd  worden en daarbij wil ik benadrukken dat ik nooit zomaar iets klakkeloos als waarheid heb aangenomen en wil ik je daarom altijd uitnodigen te onderzoeken wat voor jou klopt en daarmee je eigen gevoel en weg te blijven volgen.

 

 

Liefs Steffie Lilian.

Reactie schrijven

Commentaren: 1
  • #1

    Anne-Claire (woensdag, 03 maart 2021 23:54)

    Wat ben je dapper. Ik bewonder je moed. Ik denk dat je blog voor iedereen is... We hebben allemaal trauma wonden en patronen. Ik herken iig veel. Keep on going! Xxx